Implanty słuchowe na przewodnictwo kostne: dla kogo są przeznaczone?
Nie każdy rodzaj niedosłuchu można skorygować za pomocą klasycznego aparatu zakładanego do ucha. W niektórych przypadkach – gdy ucho zewnętrzne lub środkowe nie jest w stanie prawidłowo przewodzić dźwięku – z pomocą przychodzą implanty słuchowe na przewodnictwo kostne. To jedna z nowoczesnych metod leczenia niedosłuchu, która pozwala pacjentom odzyskać komfort słyszenia tam, gdzie tradycyjne rozwiązania zawodzą.
Czym są implanty słuchowe na przewodnictwo kostne?
W przeciwieństwie do klasycznych aparatów słuchowych, które wzmacniają fale dźwiękowe i kierują je przez przewód słuchowy do błony bębenkowej, implanty na przewodnictwo kostne przekazują dźwięk w postaci drgań bezpośrednio przez kości czaszki do ucha wewnętrznego, całkowicie omijając ucho zewnętrzne i środkowe.
Jak działa przewodnictwo kostne?
Mikrofon urządzenia odbiera dźwięki z otoczenia, a następnie procesor dźwięku przetwarza odebrany sygnał akustyczny na wibracje mechaniczne. Powstałe w ten sposób drgania są przekazywane przez kość skroniową bezpośrednio do ślimaka w uchu wewnętrznym. Ucho wewnętrzne odbiera ten bodziec i przekazuje go dalej do nerwu słuchowego, z pominięciem uszkodzonych struktur ucha zewnętrznego i środkowego. Dzięki temu mechanizmowi pacjent może słyszeć nawet wtedy, gdy klasyczny aparat nie przynosi żadnej poprawy lub w ogóle nie może zostać założony.
Dla kogo przeznaczone są aparaty na przewodnictwo kostne?
Implanty słuchowe na przewodnictwo kostne to rozwiązanie przeznaczone dla pacjentów, u których problem ze słuchem wynika z nieprawidłowości w obrębie ucha zewnętrznego lub środkowego.
Główne wskazania do zastosowania:
-
Wady wrodzone ucha zewnętrznego – całkowity lub częściowy brak małżowiny usznej oraz niedrożność lub niedorozwój przewodu słuchowego zewnętrznego.
- Wady i uszkodzenia kosteczek słuchowych w uchu środkowym, które nie poddają się leczeniu chirurgicznemu.
- Przewlekłe stany zapalne ucha środkowego, często z towarzyszącym wysiękiem, uniemożliwiające noszenie tradycyjnego aparatu.
-
Alergie i stany zapalne ucha zewnętrznego, przez które założenie wkładki dousznej jest niemożliwe lub powoduje znaczny dyskomfort.
- Jednostronna głuchota – gdy jedno ucho nie słyszy w ogóle, a drugie funkcjonuje prawidłowo; system kostny przekazuje wtedy dźwięk ze strony niesłyszącej do strony słyszącej.
- Otoskleroza i tympanoskleroza – w przypadku, gdy leczenie chirurgiczne nie przyniosło zadowalającej poprawy słuchu.
Wspólnym mianownikiem tych wskazań jest niedosłuch przewodzeniowy lub mieszany, w którym problemem nie jest samo ucho wewnętrzne, lecz droga, którą dźwięk musi pokonać, aby do niego dotrzeć.
Rodzaje implantów na przewodnictwo kostne
Na rynku dostępnych jest kilka typów urządzeń wykorzystujących przewodnictwo kostne, dopasowanych do wieku pacjenta, stopnia niedosłuchuu i jego przyczyny.
Rozwiązania nieinwazyjne (bez operacji)
Implanty na elastycznej opasce (softband) są najczęściej stosowane u małych dzieci, u których kości czaszki są jeszcze zbyt cienkie, by można było wykonać wszczepienie implantu.
Rozwiązania wszczepiane (implanty zakotwiczone w kości Baha)
U starszych dzieci i dorosłych, u których grubość kości czaszki na to pozwala, stosuje się implanty słuchowe zakotwiczone bezpośrednio w kości. Tytanowy element wszczepiany jest chirurgicznie za uchem, a do niego mocowany jest zewnętrzny procesor dźwięku. Dzięki zjawisku osseointegracji implant trwale się zespala z kością, zapewniając stabilne i efektywne przewodzenie dźwięku.
Aparaty kostne a inne metody leczenia niedosłuchu
Wybór odpowiedniego rozwiązania zawsze powinien być poprzedzony konsultacją ze specjalistą oraz badaniem słuchu. Wśród dostępnych dziś metod leczenia niedosłuchu wyróżnia się kilka głównych ścieżek:
- klasyczne aparaty słuchowe – wzmacniają dźwięk docierający przez przewód słuchowy, sprawdzają się przy niedosłuchu odbiorczym od lekkiego do umiarkowanego stopnia,
- implanty słuchowe zakotwiczone w kości Baha – trwałe, chirurgiczne rozwiązanie dla pacjentów, u których urządzenia nieinwazyjne nie wystarczają,
- implanty ślimakowe – stosowane przy głębokim niedosłuchu odbiorczym, gdy uszkodzone jest samo ucho wewnętrzne, a nie droga przewodzenia dźwięku.
Jak dobrać właściwe rozwiązanie?
Decyzję o wyborze konkretnego urządzenia zawsze powinien poprzedzać szczegółowy wywiad z pacjentem dotyczący historii problemów ze słuchem, a także badanie laryngologiczne oceniające budowę i stan ucha zewnętrznego oraz środkowego. Niezbędne są również specjalistyczne badania audiologiczne, które pozwalają określić rodzaj i stopień niedosłuchu, oraz ocena stylu życia i indywidualnych potrzeb pacjenta – dzieci, sportowcy czy osoby aktywne zawodowo mogą bowiem wymagać innego typu urządzenia.
